پناهگاه حیات وحش میانکاله
کل منطقه با وسعت 97200 هکتار در تاریخ 12/8/1348 به عنوان " منطقه ی حفاظت شده " تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست در آمد. در تاریخ 21/5/1353 به دلیل دارا بودن ویژگی هایی چون جذب گونه های نادر و در معرض خطر انقراض پرندگان آبزی مهاجر، ارزش های آبزی پروری به خصوص در جهت تکثیر طبیعی و زاد و ولد ماهی کپور و کلمه، همچنین جاذبه های طبیعی خاص به " پناهگاه حیات وحش " ارتقاء یافت. شبه جزیره ی میانکاله، خلیج گرگان و آب بندان لپوزاغمرز در همین سال به عنوان تالاب های بین المللی کنوانسیون رامسر با وسعت 100000 هکتار به ثبت رسیدند. پناهگاه حیات وحش میانکاله با وسعت 68800 هکتار در سال 1355 از سوی یونسکو اعتبار نامه ی شبکه ی " ذخیره گاه های زیستکره " جهان را دریافت کرد. این تالاب همچنین به عنوان منطقه ای مهم برای پرندگان توسط سازمان بین المللی حیات پرندگان شناسایی شده است. در این منطقه 126 گونه پرنده آبزی گزارش شده است که 40 گونه از نظر بین المللی دارای اهمیت بوده و از کانون های زادآوری اگرت، حواصیل، پرستو و گلاریول در فصل تابستان حمایت می کند. علاوه بر پرندگان می توان به پستاندارنی از قبیل شغال، گراز، گربه جنگلی و فک دریای خزراشاره کرد.
اما مهمترین مساله ای که این امر و کاهش مساحت پناهگاه حیات وحش میانکاله در پی خواهد داشت، تقلیل وتخریب زیستگاه است؛ یعنی وقوع مهمترین عامل نابودی گونه ها در جهان. بنابراین به نظر می رسد باز هم خود را حاکم بر طبیعت دیده ایم نه جزئی از آن.
